Объект: Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quorum altera prosunt, nocent altera. Istic sum, inquit. Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Est enim effectrix multarum et magnarum voluptatum.

Работы: Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Tuum credibile? Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Sed fortuna fortis;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Aliis esse maiora, illud dubium, ad id, quod summum bonum dicitis, ecquaenam possit fieri accessio. Itaque et vivere vitem et mori dicimus arboremque et novellan et vetulam et vigere et senescere. At quanta conantur! Mundum hunc omnem oppidum esse nostrum! Incendi igitur eos, qui audiunt, vides. Atqui pugnantibus et contrariis studiis consiliisque semper utens nihil quieti videre, nihil tranquilli potest. Duo Reges: constructio interrete. Nam si dicent ab illis has res esse tractatas, ne ipsos quidem Graecos est cur tam multos legant, quam legendi sunt. Consequatur summas voluptates non modo parvo, sed per me nihilo, si potest; Quare attendo te studiose et, quaecumque rebus iis, de quibus hic sermo est, nomina inponis, memoriae mando; Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia. Ius autem, quod ita dici appellarique possit, id esse natura, alienumque esse a sapiente non modo iniuriam cui facere, verum etiam nocere. Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici. Post enim Chrysippum eum non sane est disputatum. Ipse negat, ut ante dixi, luxuriosorum vitam reprehendendam, nisi plane fatui sint, id est nisi aut cupiant aut metuant. Tu quidem reddes; Ac ne plura complectar-sunt enim innumerabilia-, bene laudata virtus voluptatis aditus intercludat necesse est. Manebit ergo amicitia tam diu, quam diu sequetur utilitas, et, si utilitas amicitiam constituet, tollet eadem. Critolaus imitari voluit antiquos, et quidem est gravitate proximus, et redundat oratio, ac tamen is quidem in patriis institutis manet. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Atque haec coniunctio confusioque virtutum tamen a philosophis ratione quadam distinguitur. Atque ego: Scis me, inquam, istud idem sentire, Piso, sed a te opportune facta mentio est. Ego autem existimo, si honestum esse aliquid ostendero, quod sit ipsum vi sua propter seque expetendum, iacere vestra omnia. Sed quae tandem ista ratio est? Societatem coniunctionis humanae munifice et aeque tuens iustitia dicitur, cui sunt adiunctae pietas, bonitas, liberalitas, benignitas, comitas, quaeque sunt generis eiusdem. Quae dici eadem de ceteris virtutibus possunt, quarum omnium fundamenta vos in voluptate tamquam in aqua ponitis. Ex quo intellegitur, quoniam se ipsi omnes natura diligant, tam insipientem quam sapientem sumpturum, quae secundum naturam sint, reiecturumque contraria. Sit ista in Graecorum levitate perversitas, qui maledictis insectantur eos, a quibus de veritate dissentiunt. Ita ne hoc quidem modo paria peccata sunt. At tu eadem ista dic in iudicio aut, si coronam times, dic in senatu. Peccata autem partim esse tolerabilia, partim nullo modo, propterea quod alia peccata plures, alia pauciores quasi numeros officii praeterirent. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Sunt etiam turpitudines plurimae, quae, nisi honestas natura plurimum valeat, cur non cadant in sapientem non est facile defendere. Hunc ipsum Zenonis aiunt esse finem declarantem illud, quod a te dictum est, convenienter naturae vivere. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Nec vero alia sunt quaerenda contra Carneadeam illam sententiam. Est autem etiam actio quaedam corporis, quae motus et status naturae congruentis tenet; Minime vero probatur huic disciplinae, de qua loquor, aut iustitiam aut amicitiam propter utilitates adscisci aut probari. Themistocles quidem, cum ei Simonides an quis alius artem memoriae polliceretur, Oblivionis, inquit, mallem. Erillus autem ad scientiam omnia revocans unum quoddam bonum vidit, sed nec optimum nec quo vita gubernari possit. Haec qui audierit, ut ridere non curet, discedet tamen nihilo firmior ad dolorem ferendum, quam venerat. Qui si omnes veri erunt, ut Epicuri ratio docet, tum denique poterit aliquid cognosci et percipi. Quae enim dici Latine posse non arbitrabar, ea dicta sunt a te verbis aptis nec minus plane quam dicuntur a Graecis. Semper enim ex eo, quod maximas partes continet latissimeque funditur, tota res appellatur. Nam si amitti vita beata potest, beata esse non potest. Quo invento omnis ab eo quasi capite de summo bono et malo disputatio ducitur.